Jak udowodnić zapłatę dokonaną gotówką?

W obrocie gospodarczym najważniejszym elementem przy dokonywaniu transakcji gotówkowych jest otrzymanie potwierdzenia zapłaty. Jest to istotne w szczególności dla nabywców towarów lub usług, ponieważ w sytuacji spornej to na nich spoczywa obowiązek udowodnienia faktycznego wystąpienia zapłaty. Posiadanie pokwitowań posiada także dodatkowe atuty w kwestii domniemania uiszczenia odsetek czy poprzednich świadczeń okresowych.

Pokwitowanie - prawo dłużnika

Zabezpieczeniem każdego dłużnika, który zrealizował swoje świadczenie jest określone w Kodeksie cywilnym prawo do żądania pokwitowania od wierzyciela. Możliwość taką określa art. 462 k.c., w którym zawiera się także wzmianka o szczególnej formie pokwitowania, jeżeli dłużnik ma w tym interes, a także ponoszenia przez niego kosztów potwierdzenia, chyba że ustalono inaczej. Natomiast zgodnie z art. 463, jeśli wierzyciel odmawia pokwitowania, dłużnik może powstrzymać się ze spełnieniem świadczenia albo złożyć przedmiot świadczenia do depozytu sądowego.

Zatem obowiązkiem wierzyciela jest wystawienie pokwitowania zapłaty za świadczenie, jeżeli tylko dłużnik tego zażąda. Warto przy tym pamiętać, że wyrobienie sobie nawyku wymagania potwierdzeń zapłaty transakcji gotówkowych z pewnością przyniesie wiele korzyści przy ewentualnym wystąpieniu spraw spornych.

Polecamy - kasy fiskalne warszawa

Dłużnik musi udowodnić zapłatę

Co należy zrobić w przypadku dłużnika, który twierdzi, że zapłacił dane zobowiązanie, ale wierzyciel nie zgadzając się z tym, podtrzymuje swoje stanowisko iż zapłaty nie otrzymał? Przepisy wstępne Kodeksu cywilnego jasno określają, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne - art. 6. Zatem w niekorzystnej sytuacji znajdzie się dłużnik, który twierdzi, że dokonał płatności - co musi udowodnić podczas procesu sądowego.

Domniemanie zapłaty a pokwitowanie

Z pokwitowania zapłaty dłużnej sumy wynika domniemanie zapłaty należności ubocznych. Natomiast z pokwitowania świadczenia okresowego wynika domniemanie, że spełnione zostały również świadczenia okresowe wymagalne wcześniej. Powyższe twierdzenia zostały zawarte w art. 466 Kodeksu cywilnego. W celu lepszego zobrazowania danej sytuacji należy wyobrazić sobie najemcę lokalu, któremu wynajmujący nakazał zapłacić zaległy czynsz z pierwszej połowy roku. Najemca posiada jednak dowód wpłaty należności z bieżącego miesiąca. Zatem zmienia się strona obciążona udowodnieniem faktu, gdzie wierzyciel będzie musiał obalić domniemanie zapłaty wcześniejszych świadczeń - opłat czynszu za pierwsze półrocze. Przy czym, żeby wygrać sprawę sporną musi posiadać dowód, że takiego świadczenia nie otrzymał.